روستای زیبای آلاشت سوادکوه در استان مازندران، در فاصله زمانی ۴ ساعت کمی دور تر از تهران ، روستای زیبا و خوش آب و هوایی به نام “آلاشت”، وجود دارد که در روزهای گرم تابستان، هوایی خنک و دلچسب دارد و گویی پنجره ای باز رو به بهشت است.
جایی که طبیعت و تاریخش، مجذوبت می کند؛ جایی که ابر و مه ورودت را جشن می گیرند و به دورت می رقصند. آلاشت را می گویم، آلاشت استان مازندران با مردمانی مهربان و مهمان نواز، که سخاوت آسمان شهرشان، بر دل و روحشان رخنه کرده و با نگاهی مهربان و لبخندی بر لب، آرام جانت می شوند.
طبیعت سرسبز، آسمان مه گرفته و کوچه های باریک و خانه های روستایی و… همه و همه نوید سفری فوق العاده را می دهند که نه یک بار و دوبار، بلکه صدها بار سفر به آن باز تازگی وطراوت دارد.
به سوی روستای آلاشت
در ابتدای سفر، به خیالت، منظره ای شبیه به دیگر مناطق مازندران را در پیش داری؛ اما از جاده ی ورودی روستا کمی که بالاتر می روی، هوایی خنک و مرطوب را حس میکنی که با پایین دست بسیار متفاوت است و کم کم مه خیال انگیزی اطرافت را می گیرد؛
هر چه جلوتر می روید، مه غلیظ و غلیظ تر می شود تا جایی که آن سو را نمیتوانی ببینی و باید مه شکن خوردوی خود را روشن کنی و مسیر را ادامه دهی؛ آرام آرام مه پایین می آید و گویی از یک شاهکار هنری پرده برداری می کند.
هنگام رسیدن به آلاشت ، مه، دیگر پاهایت را تا زانو گرفته و پاهایت در ابر است و نگاهت به مناظر زیبای روستا. روستای آلاشت، سرزمینی است در دامنه شمالی فیروزکوه، در ارتفاع ۱۹۰۰ متری از سطح دریا با میانگین بارندگی بین ۵۰۰ تا ۷۰۰ میلیلیتر در سال است؛ آب و هوایی معتدل و مرطوب دارد و از چند محله تشکیل شده است.
اهالی آلاشت، در نام فامیلی، پسوند محل خود، یعنی “آلاشتی” را دارند. آب این منطقه از رودخانه چرات ( روآر ) تامین می شود که از کوه های خوزنک پرخیان و خوز سرچشمه می گیرد. این رودخانه از انتهای دره این منطقه می گذرد؛ آب مصرفی اهالی نیز از چشمه ها و آب چاه های عمیقی تامین می شود که به داخل روستا لوله کشی شده است.
روستای آلاشت، حیات وحش حفاظت شده دارد. درختان سیاه ریشه چون گردو، فندق و گیلاس و… را داخل حیاط خانه های روستایی و گوشه و کنار روستا خواهید دید. منطقه زیبای آلاشت به نام محله قدیمی آلاشت در فهرست آثار ملی کشور ، به ثبت ملی رسیده است.
طبیعت بکر و زیبای منطقه، نباید از بازدید اماکن تاریخی و مذهبی این خطه غافلت کند، موزه آلاشت، این روستای بسیار زیبا دارای موزه مردم شناسی بوده که در خانه ای شمالی است در میان طبیعت آلاشت و بازدید از آن تجربه ای جالب و ارزشمند است. رصد خانه و مساجد این روستا نیز برای گردشگران دیدنی است.
قبل از ورود به این شهر، محله ای به نام کاربار است که امکانات رفاهی چون هتل و پمپ بنزین و… دارد. رصدخانه معروف آلاشت نیز در این قسمت واقع شده است.
همچنین در ورودی آلاشت ، دوراهی وجود دارد که یکی از آن ها امامزاده حسن یا به قول محلیها سر کوه و دیگری به داخل روستاهای سواد رودبار و هلی چال و چرات و … ختم می شود.
۱) آسمان نما یا رصدخانه آلاشت
در سال ۱۳۸۵ شهرداری آلاشت با کمک دو شرکت اصفهانی و شیرازی، اولین رصد خانه مازندران را در آلاشت برپا کرد. این رصدخانه که تنها رصدخانه استان های شمالی ایران است بر فراز یکی از تپه های شهرستان سوادکوه ساخته شد و آن را به نام رصدخانه آیتالله صالحی مازندرانینامگذاری کردند.
هدف از برپایی این آسمان نما، بالابردن جاذبه های توریستی و تفریحی آلاشت و همچنین برگزاری طرح های آموزشی بوده است.این مجموعه دارای ۲ تلسکوپ، اتاق آسمان نما، بانک نرم افزاری و کتابخانه تخصصی، نمایشگاه دائمی عکس هایی از نجوم و فضاست
۲ ) پاتوق شب نشینی اهالی آلاشت
از کاربار که گذشتی، در نزدیکی آلاشت، محلی به نام کاربار تپه سر را خواهی دید که اهالی شهر آلاشت، شبهای تابستان را در آن جمع می شوند و گپ می زنند و از بلندای شب های تابستان در کنار هم لذت می برند. اگر شب هنگام در آلاشت باشی، حتما صدای گپ و گفتگویشان را خواهی شنید.
از اینجا به بعد یک دوراهی را می بینی که سمت راست تو را به مسجد، شهرداری، فروشگاه، روستاهای زیحون و سواد رودبار می رساند. اما راه سمت چپ، راهی است که تورا به آلاشت، موزه مردم شناسی خواهد رساند.
۳ ) موزه مردم شناسی آلاشت
خانه ای را که در آن رضا شاه به دنیا آمد ؛ در سال ۱۳۸۷ به موزه مردم شناسی تبدیل شد. در واقع این خانه متعلق به مصطفی خان، عموی رضاشاه بوده است و در میان گردشگران به خانه رضا پهلوی معروف شده است.
قدمت این خانه به دوران قاجار و زمان صدر مشروطیت می رسد که مرداعلی خان پدر بزرگ رضا پهلوی مالک آن بوده است.این خانه تا قبل از آن که به موزه تبدیل شود، چندین نوع کاربری را شاهد بوده، مثل مدرسه، کتابخانه و…
با ورود به این موزه با فضای خانه های قدیمی آلاشت و نوع زندگی اهالی و لوازم و ابزار زندگی آنها آشنا خواهید شد.
۴ ) قدم زدن در کوچه های آلاشت
وارد کوچه های باریک و پیچ در پیج آلاشت شوید و برروی سنگفرش های آن قدم زنید. هوای نمناک و بوی طراوت و درختان باران خورده سر مستتان خواهد کرد.
شاخه های پربار آویزان درختان سیب و آلو و گیلاس و … از دیوار خانه های خشتی و شیروانی چوبی آن ها منظره ای تماشایی را خلق کرده است.در این کوچه های خیال انگیز، حس میکنی به کودکی برگشتی و تمام وجودت را شور و شوق کودکانه فراگرفته و می خواهی آواز باز باران با ترانه را بلند برای دلت بخوانی.
۵ ) مسجد رضا شاه یا مسجد جامع
رضا شاه برای یادبود پدرش مسجدی در بالامحله در شمال غربی آلاشت بنا کرد. تا قبل از انقلاب در ضلع شمال شرقی مسجد، مجسمه ای از رضاشاه بود که در سال ۵۸ تخریب شد. این مسجد که به مسجد امام حسین(ع) شهرت دارد، گنبدی طلایی رنگ و دو منار دارد که از دور پیداست. دیواره های مسجد با سنگ مزین شده است.
۶ ) هتل قدیمی آلاشت
این هتل که امروز نیمه مخروبه است، در زمان پهلوی دوم برای اقامت موقتی دربار و خانواده ساخته شد. قسمتی از آن امروز در اختیار کارکنان پمپ بنزین و شرکت نفت است.
۷ ) معبد دختر پاک
معبدی برای بانوان شهر. در جنوب آلاشت.در شهر گلیان معبدی وجود دارد که تنها بانوان اجازه ورود به آنرا دارند و می گویند مدفن بانویی پاکدامن است. روزهای جمعه بانوان برای برآورده شدن آرزوهایشان به این مکان می روند. این مکان قبل از اسلام معبد آناهیتا بوده است.برای بازدید ازین معبد باید مسیری سربالایی را پیاده طی کنید.
۸ ) ساختمان صنایع دستی شهر آلاشت
اینجا محلی است برای تماشا و خرید صنایع دستی اهالی. در این ساختمان بانوان را در حال بافت چادر شب خواهید دید.
