در برخی شهرها و مخصوصا در برخی شهرهای استان مازندران هزینه ولگردی سگ ها از ترس و استرس مردم عبور کرده و بعضا به جان انسانها و مخصوصا کودکان هم رسیده و بسیاری از خانوادهها به علت عدم مدیریت صحیح مسئولان به منظور جمع آوری سگهای ولگرد عزادار شدند.
این روزها معضل سگ گردانی و ولگردی سگ های بدون صاحب در کشور فراگیر شده و تقریبا مردم همه شهرها با این شرایط دست و پنجه نرم می کنند.
در برخی شهرها و مخصوصا در برخی شهرهای استان مازندران هزینه ولگردی سگ ها از ترس و استرس مردم عبور کرده و بعضا به جان انسانها و مخصوصا کودکان هم رسیده و بسیاری از خانواده ها به علت عدم مدیریت صحیح مسئولان به منظور جمع آوری این سگ های ولگرد عزادار شدند.
یکی از آخرین قربانی های سگ های ولگرد، ضحی کودک 8ساله نکایی بود که در اواخر بهار سال جاری قربانی سگ های ولگرد وحشی شد و تنها فرزند یک خانواده مازندرانی آسمانی شد.
با وجود این اتفاقات تلخ به نظر می رسد اتفاق جدید و بازدارنده ای توسط مسئولان مربوطه در شهرها به منظور جمع آوری سگ های ولگرد نمی افتد و همچنان بعد از وقوع این حوادث به چند اظهار نظر احساسی و وعده سرخرمن پیگیری توسط مسئولان بسنده می شود.
از یکی از امیدوار کننده ترین وعده های یک مقام رسمی(وزیر کشور)درباره جمع آوری سگ از مکان هایی که موجب اذیت و آزار انسان ها می شود حدود 2 سال گذشته است و متاسفانه هنوز اقدام درخور توجه به منظور کاهش ترس و وحشت مردم برای مقابله با سگ صورت نگرفته است.
در نبود اقدامات سلبی، معضل سگپروری هر روز ابعاد وخیمتری پیدا میکند. پرسش ما از مسئولان انتظامی، امنیتی و فرهنگی شهر بابلسر و دیگر شهرهایی که مشکلی مشابه دارند، این است:
اولاً: همه شما بزرگواران آگاهید که نگهداری سگ در منازل و گسترش این رویه چه پیامدهایی دارد. برای تأکید فقط یادآوری میکنم احادیث و روایاتی که از اینکار نهی کردهاند و درباره عواقب آن هشدار دادهاند را مرور و بازخوانی کنید. درباره آثار سوء باطنی و نتایج هولناک این پدیده از اهل معنا و علما پرسش کنید.
دوماً: امروز سگپروری یک عادت مرسوم و معمول شده و کم نیستند صاحبان مراکز خدماتی مثل رستورانها، باشگاههای ورزشی و آرایشگاهها که سگ نگهداری میکنند و مو و آلودگیها و نجاسات این حیوان عملا به زندگی مردم راه پیدا کرده است. هر مسلمانی میداند که رسیدن موی سگ و گربه به بدن نمازگرار باعث بطلان نماز میشود، بقیه نجاسات که جای خود دارد.
سوم: چرا با اینکه قانوناً سگگردانی جرم محسوب میشود، با خاطیان برخورد قانونی نمیشود؟
چرا در پارکها، نوارساحلی، پیادهروها دیدن افرادی که با سگ به پیادهروی میروند(چه بسا گاهی با سگهایی از نژاد خطرناک و درنده) قوای انتظامی ممانعتی بعمل نمیآورند؟
دادستان محترم بعنوان مدعیالعموم چرا ورود پیدا نمیکنند؟
چهارم: افرادی که به اصطلاح خودشان «تولهکشی» میکنند، پتشاپها و بعضی مراکز دامپزشکی و افرادی که در صفحات مجازی آزادانه سگ خرید و فروش میکنند چرا مورد بازخواست و برخورد نیستند؟
چرا در روستاها بهجای گسترش دامداری و کشاورزی تولهکشی رایج شده است؟
پنجم: چه مقامی و چه دستگاهی پاسخگوی آسیبهای محیطی و بهداشتی سگهاست؟ این روزها اغلب شاهدیم که پیادهروها و حتی فضای مشاع بعضی ساختمانها آلوده به فضولات سگ شده است. افزون بر آن صدای پارس بیوقفه سگها در طی شبانه روز باعث آزار و مانع استراحت مردم است و بارها این سگها به مردم و به ویژه کودکان حمله کردهاند.
ششم: وضعی که امروز گریبانگیر جامعه ما شده نتیجه چندین سال فعالیت آشکار رسانهای و فعالیتهای پنهان سرویس امنیتی دشمن بوده است. برنامههای شبکه «منوتو» و دهها صفحه مجازی در اینستاگرام که به ترویج و تشویق نگهداری سگ میپرداختند را فراموش نکردهایم. پرسش ما از مسئولان امور این است که شما برای خنثی کردن توطئه دشمن چه کردهاید؟
هفتم: از جمله حامیان سگپروری، برخی فعالان رسانهای در داخل کشور هستند که به همراه برخی مراکز موسوم به مردم نهاد (ان جی او) کارها و اهدافشان را پیش میبرند.
انتظار ما این است که در یک اقدام قدرتمند فرهنگی، امنیتی و انتظامی بساط این پدیده شوم برای همیشه جمع شود.