ثبت نام مدارس به شرط پارتی
فصل ثبتنام مدارس هیچگاه بدون دلواپسی نبوده، امسال هم نیست آنچنان که در این روزهای داغ تابستانی دلشوره ثبتنام در مدارس دستکمی از گرمای کلافهکننده آفتاب ندارد. هرجا حکایتی است و هرسو روایتی از آنچه برخانوادهها گذشته؛ ازسختگیریهایی که شده، از موانعی که تراشیدهاند و از چانهزنیهای بینتیجهای که فقط ردی براعصاب انداخته است.
اگر تا چند سال پیش مهمترین مشکل فصل ثبتنام، اصرار مدیران مدارس برگرفتن وجه نقد و انکار خانوادهها بود، اما حساسیتهای عمومی از یکسو و تاکیدات علنی مسئولان آموزش و پرورش مبنی بر غیرقانونی بودن دریافت اجباری پول، این مشکل را در حین ثبت نام به حداقل رسانده، در عوض مشکلاتی دیگر ایجاد شده که کم از چانه زدن برسر مبلغی پول نیست.
مشاهدات حاکی است که محدوده جغرافیایی این روزها مهمترین دغدغه خانوادههاست طوری که حتی با فاصله یک کوچه، دانشآموزحق ثبتنام در مدرسه مورد نظرش را ندارد و مجبور میشود به مدرسهای واقع در محدودهای دیگر برود که یا به میل اوست یا نه .
سالهاست خانوادهها برای دور زدن این محدودیت قانونی، راهی غیرقانونی را در پیش گرفتهاند؛ یعنی نگارش یک قولنامه صوری در دفاتر مشاور املاک که مدعی میشود دانشآموز در محدوده جغرافیایی مدرسه مورد نظر ساکن است. این شیوه سالهاست جواب داده و همچنان میدهد،
سختیهای ثبتنام معمولا عاید متقاضیان ورود به مدارس دولتی عادی و هیات امنایی میشود، وگرنه مدارسی همچون شاهد، سمپاد، غیردولتی و نمونه دولتی سازوکارهای خاص خود را دارند و مخاطبان آنها تکلیف خود را میدانند.
علاوه براین، ثبتنام برای دانشآموزان کلاس اولی و آنهایی که از مقطعی به مقطع دیگر میروند نیزبا سختیهایی همراه است؛ چون دانشآموزان میان پایه بهصورت خودکار در مدرسه محل تحصیل خود ثبتنام میشوند و دغدغهای از این بابت ندارند مگر این که جزو آن دسته از دانشآموزانی باشند که به دلایل مختلف قصد انتقال از مدرسهای به مدرسه دیگر را دارند.
اگر از مدارس خوشنام دولتی صرفنظر کنیم موضع مردم در قبال بقیه این مدارس اغلب یا خنثی است یا بدبینانه. اولیای حساس نسبت به کیفیت تحصیلی همیشه این سوال را میکنند که به کدام مدرسه برویم بهتراست ومدرسه باکیفیت دولتی در نزدیکی ما کجاست؟
گروهی از این خانوادهها بناچار راهی مدارس غیردولتی میشوند؛ مدارسی که لزوما با کیفیت نیستند ولی به هرحال کمی به خانوادهها آسودگی میبخشند.
راهها هرچه تنگتر شود، روزنهها باقی میماند و چه روزنهای بهتر از یافتن فردی آشنا و دست و پا کردن یک رابطه (پارتی) که شاهراهی است برای خودش.
جالب اینکه مدارس نیز به اولیا اعلام میکنند فقط در شرایطی حاضرند محدوده جغرافیایی را نادیده بگیرند که از آموزش و پرورش منطقه نامه داشته باشند و جالبتر اینکه این نامه نیز معمولا نصیب کسانی میشود که کسی توصیهشان را بکند.
دستگاهی مانند آموزش و پرورش خود را متولی آموزش اخلاق میداند ولی در عین حال برخلاف آن عمل می کند والدین را بخاطر ثبت نام دانش آموز در مدارس مجبور به تهیه قولنامه صوری ، دور زدن مدارس و دروغ گفتن می کند . اگر این شیوه جواب دهد دانش آموز سعی می کند دروغ گفتن رو الگوی خود قرار دهد . فراهم کردن شرایط مناسب برای ثبت نام دانش آموزان در مدارس و کاستن از دغدغه خانواده ها در این رابطه، حداقل اقدامی است که مسئولان آموزش و پرورش می توانند انجام دهند. به امید آن روز